Een openhartig gesprek met Wendeline Besier over kracht, aanpassing en authentiek leiderschap in een mannelijke sector
het verhaal van
Wendeline besier
“Vrouwelijk leiderschap in de bouw begint bij jezelf durven zijn”
De bouw beweegt en vrouwen bewegen mee
De bouwsector werd decennialang gedomineerd door ratio, snelheid en resultaat. Effectief maar ook eenzijdig. Steeds duidelijker wordt dat organisaties sterker worden wanneer zowel mannelijke als vrouwelijk kwaliteiten volwaardig aanwezig zijn. Wanneer er ruimte komt voor intuïtie, verbinding en menselijkheid.
In die beweging zoek ik (Iris van Uden) vrouwen op die het verschil maken. Niet door het hardst te roepen, maar door zichtbaar te blijven in wie ze écht zijn. Deze keer is dat Wendeline Besier (41), Directeur Duurzaamheid bij Dura Vermeer Divisie Infra. Een vrouw die haar plek vond in een sector die niet vanzelfsprekend ontworpen is voor haar. Met haar helderheid en bescheiden kracht vormt ze een inspiratiebron voor vele anderen.
Een verleden dat zacht meebewoog en vrouw zijn dat verstopt bleef
Wie Wendeline ontmoet, ziet een sociale, vrolijke en open vrouw. Maar onder die kracht schuilt een verhaal dat haar ontwikkeling onzichtbaar beïnvloedde. Haar moeder overleed vroeg. Een gebeurtenis die haar vrouwelijke lijn brak, zonder dat ze dat toen begreep.
Ze vertelt: “Jarenlang heb ik me verzet tegen dat hele ‘vrouwelijke gedoe’. Die clubjes, die speciale aandacht. Ik vond het vooral gedoe. Pas nu besef ik dat ik mezelf daarmee tekortdeed.”
Dit verhaal van Wendeline raakt aan iets wat ik vaker zie in de sector: veel vrouwen passen zich aan. Aanpassen lijkt veilig. Jezelf kleiner maken voelt professioneel. Maar de prijs is in sommige gevallen ‘te’ hoog: je raakt verwijderd van wie je bent. En daarmee van je kracht.
Tegen jonge vrouwen zegt ze nu: “Loop er niet voor weg. Je bént vrouw, en dat is iets om trots op te zijn. En natuurlijk hoef je niet voorop te lopen bij vrouwennetwerken of het in elke gesprek te onderstrepen. Maar wees ‘gewoon’ trots op wie je bent en wees een voorbeeld voor andere vrouwen.”
Van toevallige beginnen naar bewust bewegen
Er was geen strak carrièreplan. Wendeline rolde erin. De technische sector vond haar, niet andersom. Vanuit een studie communicatie, waarin ze haar sociale vaardigheden optimaal kon benutten.
Met haar eerste visitekaartje bij Volker Wessels voelde ze pas echt: ik hoor hier, ik ben iemand. Want als klein meisje fantaseerde ze hier al over. Het visitekaartje, een mantelpakje, een mooie tas.
Zoals ik bij veel vrouwen in de bouw zie, hoort daar ook een fase bij van naïviteit, vallen, opstaan en doorgaan. Bij Wendeline zie je daarin één constante: een enorme drive en nieuwsgierigheid om te leren.
De kracht van een mentor die zegt ‘Ik zie jou’
Een rode draad in haar verhaal zijn de vrouwelijke mentoren, de ‘kruiwagens’ die haar zagen en optilden. Rolmodellen, echte leiders die haar leerden hoe je blijft staan in een masculiene cultuur, hoe je politiek leest, en vooral: hoe je trouw blijft aan jezelf. Precies de reden waarom vrouwelijke rolmodellen geen luxe zijn, maar een noodzaak.
Ze ontdekte hoe waardevol het is om van andere vrouwen te leren, om te zien dat timing écht alles is. Aanvoelen wanneer je welke stap moet zetten, dat is cruciaal. Juist dáárom zijn zoveel vrouwen zakelijk zo succesvol.
Wendeline zegt: “Het was een warm bad. Veilig. Ik voelde me gedragen. Het opende deuren. Dat is precies wat mentorschap haar bracht: niet alleen steun, maar ook zichtbaarheid, kansen en het vertrouwen om stappen te zetten die ze anders misschien niet had durven nemen. Dat gun ik iedere vrouw.”
Nu draagt ze die rol bewust verder. Wat haar vrouwelijke mentoren voor haar deden, wil ze nu doorgeven.
De innerlijke reis: ontmoeten wie je werkelijk bent
Naast externe steun speelde er een minstens zo belangrijke beweging: die naar binnen. Een innerlijke reis, van intensieve leiderschapstrajecten tot persoonlijke ontwikkeling. Dagen alleen op een berg in Portugal. Stilte. Spiegeling. Daar leerde ze zichzelf opnieuw kennen.
“Pas de afgelopen twee jaar besefte ik hoeveel kracht er zit in (mijn) vrouwelijkheid.”
Die inzichten geven nu rust. Ze hoeft niet meer te jagen. Niet meer te bewijzen. Ze vertrouwt op haar pad. Inclusief de twijfels zoals: ‘Kan ik dit wel? Directeur zijn… ik weet het niet’. Want leiderschap gaat niet over perfectie, maar over eigenaarschap.
Wanneer aanpassen te ver gaat
In haar vroege loopbaan paste ze zich onbewust aan masculiene omgangsvormen aan. Ze spiegelde mannelijk gedrag, niet omdat iemand dat vroeg, maar omdat dát was hoe succes eruitzag. Omdat het spel zo gespeeld werd.
Toen ze in een omgeving terechtkwam zonder verbinding of vertrouwen brak er iets. “Ik voelde me niet gezien door mijn leidinggevende. Ik maakte mezelf kleiner dan nodig. De plek paste niet bij mij.”. Maar het maakte het ook glashelder, je verliest je kracht wanneer je jezelf verliest. Je potentieel komt pas tot bloei in een omgeving die jou ziet, hoort en erkent.
Dat is precies waarom ik zie dat organisaties steeds vaker erkennen dat veiligheid en menselijkheid geen zachte waarden zijn, maar harde resultaten.
Energie in balans: waarom teams beide krachten nodig hebben
Wendeline gelooft sterk in de balans tussen masculiene en feminiene energie. Niet als tegenpolen, maar als aanvullingen.
“Vrouwen brengen zorgvuldigheid, timing, overzicht en verbinding. We hebben aandacht voor alle stemmen aan tafel en nemen de tijd om het vraagstuk zorgvuldig te verkennen, zodat alles wat ertoe doet op tafel ligt. Mannen brengen vervolgens snelheid, besluitkracht en helderheid”.
Juist die combinatie maakt teams toekomstbestendig. Zo pleit ze voor meer diversiteit in directies en MT’s. En staat ze positief enthousiast tegenover duo CEO-schap.
Ze zegt het treffend: ”Soms is het fijn om iemand naast je hebt zitten die zegt we kunnen er uren over praten, maar laten we gewoon een besluit nemen. Die balans maakt een team sterk.”
Dura Vermeer en de sector: een beweging in ontwikkeling
Binnen Dura Vermeer ervaart ze warmte en betrokkenheid. Een prachtig familiebedrijf, waar ze alle ruimte krijgt in haar rol binnen de organisatie om juist hieraan te mogen werken.
Maar ze ziet ook wat er in de volledige sector zichtbaar is. Traditionele patronen. Gesprekken draaien om inhoud. Techniek staat nog vaak boven menselijkheid. Kwetsbaarheid krijgt nog weinig podium. Diversiteit staat op de agenda, maar nog niet overal in het DNA.
Nieuwe generaties brengen nieuwe waardevolle waarden. Organisaties staan op een kantelpunt.
Van overleven naar leiden
Wat mij in dit gesprek het meest raakte, is Wendeline’s openheid over twijfel, verlies, kracht, keuzes en haar reis terug naar zichzelf.
Haar grootste lessen zijn helder:
- De omgeving bepaalt hoeveel van je kracht zichtbaar wordt.
- Mentoren en rolmodellen zijn essentieel.
- Vrouwelijkheid is geen last, maar een strategische waarde.
- Vrouwen moeten elkaar optillen, niet beoordelen. Want eerlijk is eerlijk: we zijn er nog lang niet in hoe we elkaar steunen. Dus laten we beginnen waar het ertoe doet: help elkaar in de vergaderzaal.
“Ben trots op wie je bent en wat je brengt.”
Een blik vooruit: leiderschap dat verbindt
De bouw heeft leiders nodig die durven verbinden. Die veiligheid, menselijkheid en duurzaamheid niet alleen uitspreken, maar belichamen. Het gaat niet om méér vrouwen op posities. Het gaat om wat vrouwen meebrengen. Dáár worden organisaties beter van. Minder ego, meer verbinding.
“Own it. Omarm je vrouw zijn. En help elkaar.”
Tot slot met dankbaarheid
Lieve Wendeline, dank voor je eerlijkheid, je zachtheid én je kracht. Voor het delen van een verhaal dat niet alleen van jou is, maar van zoveel vrouwen die werken in werelden die nog niet vanzelfsprekend voor hen gemaakt zijn.
Jouw verhaal laat zien dat vrouwelijk leiderschap niet alleen vrouwen veranderd. Het verandert organisaties. Dank voor het brengen van inspiratie, visie en het zijn van een waar rolmodel. Voor mij en vele anderen.
Wil je zelf iemand aandragen voor een volgend interview? Je bent van harte welkom.