Mijn verhaal – Iris van Uden
Op mijn website heb je al aardig wat van me gelezen.
Wie ik ben, wat ik doe. Welke ontwikkeling en pad ik doorlopen heb om vandaag de dag hier te komen. Vanwaar ik de verhalen met jullie mag delen.
Maar wat ik nog niet heb verteld is mijn ‘grijze muis’, een synoniem dat onderdeel staat voor mijn ontwikkeling – voor het kantelpunt in mijn verhaal. Maar vooral voor de groei.
Het omarmen en het liefhebben van mijn grijze muis naar een muis met alle kleuren van de regenboog.
Interview FNV bouw
Laatst heb ik een interview gehad vanuit de FNV bouwgroep. Waar ook de vakbond van de Bouw en Infra sector bezig is met een campagne rondom vrouwen in deze sector. Een prachtig initiatief die ik alleen maar kan aanmoedigen.
Pippi Langkous –
“Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan.”
Jarenlang zag ik mezelf als een grijze muis.
Klein. Stil. Onzichtbaar.
Altijd afgestemd op wat de ander nodig had.
Ik slikte mijn woorden in. Verloor mezelf in please gedrag.
Ik paste me aan om erbij te horen, om het goed te doen, om niet op te vallen.
Elke keer als ik mijn stem wilde gebruiken, bij een vergadering, een presentatie of een moeilijk gesprek kroop ik terug. Niet omdat ik dat graag wilde, maar uit angst.
Ik dacht “dit is gewoon wie ik ben”.
Maar dat was het niet.
Het was geen karaktertrek
Het was een trauma.
Een diepgeworteld patroon dat me had geleerd:
blijf klein, dan ben je veilig.
Vooral in de bouwwereld, zoals je al eerder las – een rationele, mannelijke omgeving voelde ik dat ik harder, sneller, zakelijker moest zijn dan ik eigenlijk was.
Dus ik zette een masker op.
Ik speelde de rol.
Tot ik mezelf kwijt was.
De doorbraak
Tijdens een coachingssessie viel het kwartje; ik moest het trauma niet langer wegstoppen, maar aankijken. Afbellen. Erkennen.
En ja, dat deed pijn.
Maar die pijn bracht ook zachtheid, ruimte en licht.
Mijn grijze muis werd geen last, maar een herinnering.
Ze werd een deel van mij.
Een liefdevolle gids.
Zij bracht me precies waar ik moest zijn.
Ze gaf me kleur en een leven zonder masker.
Een leven van mij.